برایم پیامی به شعر، با این مضمون فرستاد؛

می نویسم د....ی.....د.....ا....ر

تو اگر با من و همراهِ منی

یک به یک فاصله‌ها را بردار.

به دیدنش رفتم. زنگ خانه را که زدم گفت: کیه؟

گفتم: دیدار شد میسّر وبوس و کنار هم..

لای در را باز کرد وگفت: حضور محفل انس است و دوستان جمعند و اِن یکاد بخوانید و در فراز کنید.

در را که کاملا باز کرد جمعی از دوستان دوران دبیرستانم را دیدم که فاصله‌ها را یک به یک برداشته بودند.

والبته که بهترین راهِ رفع دلتنگی همین فاصله زدایی از دیدارهاست.