#نهج‌البلاغه

‌‌
♨️ #با_نهج‌البلاغه

خطبه نود و هفت:
«اگر خداوند، به انسانِ ظالم و ستمگر مهلت می‌دهد، اینگونه نيست که فرصت مجازات آن شخص، از دستش برود (و نتواند او را مجازات کند). خدا در کمينگاه، بر سر راهِ ستمگر است و گلوى او را در دست دارد؛ هر وقت بخواهد گلویش فشار می‌دهد (جانِ او را می‌گیرد)، آنگونه که نتواند آب دهانش را فرو ببرد. آگاه باشيد! سوگند به کسی که جانم در دست قدرت اوست! اين گروه (سپاهیان معاویه) سرانجام بر شما پيروز می‌شوند، امّا نه بخاطر اينکه در حقّانيّت از شما سزاوارترند؛ بلکه به اين جهت است که در مسیرِ باطلِ سردمدارانشان، سريع و کوشا هستند. درحالیکه شما در اداىِ حقِّ من، سُستى و تنبلی می‌کنید، امّت‌ها همواره از ظلمِ سردمدارانشان در وحشتند، ولى من از ظلمِ پيروانم، می‌ترسم. من شما را براى جهاد با دشمن برانگيختم، امّا حرکت نکرديد؛ به گوش شما خواندم، امّا نشنيديد؛ علنی و مخفی شما را (براى جهاد) دعوت کردم، ولی اجابت نکردید؛ به شما پند دادم، ولى نپذيرفتيد. آيا شما حاضرانى همچون غايبان هستيد (افرادی هستید که بود و نبودتان فرقی ندارد) و بردگانى در قيافه مالکان (از دستور اطاعت نمی‌کنید و حرف خودتان را می‌زنید)؟! پيوسته (دستورات و) حکمت‌های خدا را بر شما می‌خوانم، ولى از آن می‌گریزید و با پند و اندرزهاىِ رسا، شما را موعظه می‌کنم، (امّا) پراکنده می‌شوید.
شما را به مبارزه‌ی با ظالمان ترغيب می‌کنم، امّا هنوز سخنانم به آخر نرسيده، می‌بینم همچون «قوم سَبَأ» (نماد پراکندگی در عرب) متفرّق می‌شوید، به مجالسِ خود باز می‌گردید و يکديگر را از اين مواعظ برمی‌گردانید (و آثار سخنانِ من را خنثى مى کنید). صبح شما را مستقيم (و به خط) می‌کنم، ولى شب همچون کمانِ خمیده‌ی سخت و محکمى که، نه کسى قدرت صاف کردن آن را دارد و نه خودش قابليّت صاف شدن را، به سوى من باز می‌گردید»

شرح:
جملات پایانی این بخش از خطبه، بیانگر نکته مهمی است؛ منافقان زیادى در میان اهل عراق بودند که براى خنثى کردن تأثیر کلام امام (ع) تلاش می‌کردند. هنگامى که مردم نزد حضرت مى آمدند، تحت تأثیر رفتار و سخنان ایشان قرار می‌گرفتند، دل‌هایشان نورانی می‌شد و می‌پذیرفتند که باید آماده پیکار با دشمن شوند. امّا بعد از سخنان حضرت، گروهى شیطان‌صفت به سمپاشى می‌پرداختند، و افکار را مشوّش، اراده‌ها را ضعیف و رشته‌ی اتّحاد مردم را پاره می‌کردند.
«چقدر این رفتار ۱۴۰۰ سال پیش، امروزه برای ما آشناست؛ تا رهبری سخنرانی می‌کند و دل‌های مردم را بر محور توحید و وحدت کلمه، جمع می‌کند، سخنان رهبری تمام نشده، منافق صفتان در توئیتر، تلگرام و ... شروع به سمپاشی، تحریف سخنان امامِ امّت و دلسرد کردنِ مردم می‌کنند»

#او_نویسی

این آیه را تلاوت کرد؛
وَذَرُوا ظَاهِرَ الْإِثْمِ وَبَاطِنَهُ إِنَّ الَّذِينَ يَكْسِبُونَ الْإِثْمَ سَيُجْزَوْنَ بِمَا كَانُوا يَقْتَرِفُونَ
ﮔﻨﺎﻩ ﺁﺷﻜﺎﺭ ﻭ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﺭﺍ ﺭﻫﺎ ﻛﻨﻴﺪ ; ﻗﻄﻌﺎً ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻣﺮﺗﻜﺐ ﮔﻨﺎﻩ ﻣﻰ ﺷﻮﻧﺪ ﺑﻪ ﺯﻭﺩﻱ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺁﻧﭽﻪ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﻣﺮﺗﻜﺐ ﻣﻰﺷﺪﻧﺪ ، ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ .(انعام١٢٠)

و فرمود: گناه آشکار و پنهان را رها کنید، یعنی همانطور که جسمتان را از گناه در محضرخدا بازداشته‌ایدو حاکمید برآن ، روحتان را نیز در خلوتی که خدا حاضر است پاکیزه نگه دارید و حافظ و رقیبِ اوهام و خیالات خود باشید.

که او همانگونه که در عیان ناظر شماست، در خفا بسا نزدیکتر باشد، پس از او حیا کنید.

#مناجات

بارالها، ما را از دوستان بدان و از دوستان بِدار! و برای ما بمان!

گرچه در خدمتت و به اثبات دوستی‌ات عملی بسزا انجام ندادیم، اما دلخوشیم که به نفی وحدانیتت مشرک نشدیم و کلامِ مقدّست را منکرنگردیدیم ،به عداوتت گامی برنداشتیم و در همه حال تو را《فعّال لما تشاء》 می‌دانستیم و... می‌دانیم.

پس چشمِ آن داریم که آنِ ما باشی.