گفت: اگر ادعای عشق داری مراقب باش که شرمنده‌ی دو دل نگردی!

اول ؛ دلِ عاشق خودت!

دوم؛ دلی که عاشق توست!

اولی وقتی شرمنده‌اش می‌شوی که در عشقت ،اِبرازِ استواری نکنی! پس در این حالت عشقت ، تو را ترک خواهدکرد و تو شرمنده‌ی دلت می‌شوی ، با انبوهِ دوستت دارمهای نگفته‌ات !

و اما دومی ؛ دومی نیز بزودی تو را بر دیگری برخواهد گزید! آن‌گاه که عشق او را فهمیدی و انعکاسی ندادی! پس آینه‌ی وارونه هیچ‌گاه تصویر واضحی از آدمی نشان نخواهد داد. چگونه می‌توان انتظار عشق داشت از کسی که پاسخی به ابراز عشقش نیافته؟؟!! و در نهایت ،تو شرمنده‌ی دلِ عاشق خود ، و دلِ عاشقِ خود می‌شوی!

گفت: مراقب باش آدم بی عشق، گیاهی رونده و بی ریشه است که زود خشک می‌شود بی هیچ ثمری!