گفت: تا 《او》 نخواهد برگی از درختی نمی‌افتد. مبادا چون مشاوره‌ای دادی و نتیجه‌ای گرفتی، بگویی من علتِ هدایت فلانی شدم، که خطاست! همان خدایی که حواسش به برگ درخت هست ونمی‌گذارد با هربادی بر زمین بیفتد ، همان خدا ، بهتر می‌داند چه نفَسی را بر چه دلی کارگر کند.

تا او نخواهد برگی نمی‌جنبد. حواست باشد!