#او_نویسی
و فرمود: رو کردن به خَیر تا زمانی که شر به تو کاملا مسلط نشده را توبه میگویند . آدمیزاد نباید آنقدر بین خودش و خیر فاصله بیندازد که عمر، بازگشتش از سرزمین حیرانی را قد ندهد. و خواند:《فَما کُلّ شارد بِمَردود》 اینگونه نیست که هر گریختهای(جداشدهای)بازگردد.
و ادامه داد: آدمی در هر توبهای خسته و درمانده به سمت آغوشی که از او رمیده، میدَود.
+ نوشته شده در سه شنبه هفدهم مرداد ۱۴۰۲ ساعت 8:54 توسط فاطمه عرب اسدی
|
