گفت: توکل ، کوشش همراه با امید است. اما بنی آدم بواسطه‌ی قلّت صبرشان گاهی امید را از دست می‌دهند و کوشش خود را باطل می‌انگارند و لذا از دایره‌ی توکل خارج می‌شوند.

برایم خواند :

تو با خدای خود انداز کار و دل خوش دار

که رحم اگر نکند مدّعی، خدا بکند